İran’ın kuzeydoğusu, Türkmenistan’ın güneyi, Özbekistan’ın güneydoğusu, Afganistan’ın güneybatısı, Tacikistan ve Kazakistan’ın batısından küçük bir kara parçasını ihtiva eden bölgeye Horasan denilmektedir. Bu bölge sadece Türklerin değil aynı zamanda Tâcikler ve Farsların da ortak kültür sahasıdır. Tasavvufî anlayışın ilk yayıldığı yerler arasındadır. Horasan başta Melamilik ve Haydarilik olmak üzere çok sayıda sûfî ekole beşik olmuştur. Nişâbur, Meşhed, Merv, Belh, Herat ve Tûs en önemli medeniyet merkezi olarak ön plana çıkan şehirleridir. Alevi geleneği açısından Nişâbur, Hacı Bektaş Velî’nin doğum yeri olarak ön plana çıkmaktadır. Diğer taraftan Belh de Mevlânâ Celâleddîn Rûmî’nin doğduğu şehirdir.
Horasan aynı zamanda Abbasi ve Emevi zulmünden kaçan Ehl-i Beyt Evladına da sığınak görevi görmüştür. Özellikle İmam Rıza’nın Horasan halkı üzerinde önemli etkisi olduğu bilinmektedir. Aşk Ve Vecdi önceleyen bir Tasavvuf olarak ortaya çıkan Horasan Ekolü, Aleviler arasında oldukça etkindir. Bağdat ve Basra ekollerinin Zühd ve Takva ekollerine karşı bir alternatif olarak görülmektedir. Aleviler kökenlerini hem Hacı Bektaş Veli’nin Nüşabur’lu olması hem de tasavvuf ekolüne yakınlıktan dolayı Horasan kökenli olarak nitelemektedirler.
